Saturday, January 15, 2005

Saturn, all night long



زحل بعد از غروب آفتاب در افق شرقی خیلی پرنور دیده میشه، البته پریشب اوجش بود، اما به طور کلی در اواسط ژانویه در نزدیک ترین فاصله ش به زمین قرار داره،
به هر حال که با این هوای آلوده تهران چیز زیادی دیده نمیشه.
هر کی جای بهتره حالشو ببره :)

قول میدم اگه یه بار به طور واقعی همچین چیزی رو ببینید رسماً جر میخورید! تاریخ اولین تجربه های من هم به همون زمانی بر میگرده که اورانوس و زحل رو با تلسکوپ دیدم :)





3 comments:

talkhoon said...

جر خوردن كه مال يك دقيقه اس ، شهاب بارون ها كه از آدم چيزی نمی مونه:)

azkhodbakhish said...

هر وقت كه تابستونا با ماشين اينور و اونور ميريم و ماه تو آسمونه تمام وقت بهش خيره ميشم و فكر ميكنم كه عجب سياره ي زيبايي !!! مثل يه توپ اون بالا براي خودش آويزونه و نورش هم بي نظير ...بعد كه خوب بهش خيره ميشم حس ميكنم تمام پستي و بلنديهاشو ميشه ديد. يه مدت هم صبحها قبل از اينكه برم سر كار يه برنامه نشون ميدادن فيلمهايي كه از ماهواره هاي مختلف از كره زمين گرفته بودن. اينقدر اين سياره زيباست كه ديدنش من رو حسابي ميبرد تو يه عالم ديگه ...فكر ميكردم كه چقدر خوب ميشد اگر روزي خودم كره زمين رو از اون ارتفاع ميديدم . اين قدرت طبيعته كه آدم بقول تو در برابرش جر ميخوره...

Mazyar said...

حلقه هاي زحل رو ديدي؟!! خوش به حالت. من قمرهاي مشتري رو ديدم. حلقه هاي زحل رو دوست دارم ببينم. يه تلسكوپ خواهم خريد.