Monday, February 28, 2005

من هم میبینم، هم بی سوادم،
در نتیجه کور نمیخونم،

کور خوندن مال امید بستنه،
از ما گذشته،

آخه گفته دل از امید پاک کن،
همه رقمه،
اما آقا ما این کاره نیستیم،
آقا ما هنوز به رحمش امید داریم!

Sunday, February 27, 2005


تمام پدر و مادرهایی که بچه ها رو با درگیریها توی رابطه رها میکنند و خیالشون جمع ه که این بچه هان که مجبورند به علت نیازشون برگردند، اشتباه بزرگی میکنند.
اشتباه خیلی خیلی بزرگ.
بالاخره یه موقع بچه ها قهر که میکنن گشنشون نمیشه برگردن خونه!

Friday, February 25, 2005

Image from 'That  Time'That Time title

That time you went back that last time to look was the ruin still there where you hid as a child [Eyes close] grey day took the eleven to the end of the line and on form there no no trams then all gone long ago that time you went back was the ruin still there where you hid as a child that last time not a tram left in the place only the old rails when was that?

When you went in out of the rain always winter then always raining that time in the Portrait Gallery in off the street out of the cold and rain slipped in when no one was looking and through the rooms shivering and dripping till you found a seat marble slab and sat down to rest and dry off and on to hell out of there when was that?

turning-point that was a great word with you before they dried up altogether always having turning-points and never but the one the first and last that time curled up worm in slime when they lugged you out and wiped you off and straightened you up never another after that never looked back after that was that the time or was that another time

on the stone together in the sun on the stone at the edge of the little wood and as far as the eye could see the wheat turning yellow vowing every now and then you loved each other just a murmur not touching or anything of that nature you one end of the stone she the other long low stone like millstone no one looks just there on the stone in the sun with the little wood behind gazing at the wheat or eyes closed all still no sign of life not a soul abroad no sound

not a thought in your head till hard to believe harder and harder to believe you ever told anyone you loved them or anyone you till just one of those things you kept making up to keep the void out just another of those old tales to keep the void from pouring in on top of you the shroud

not a sound only the old breath and the leaves turning and then suddenly this dust whole place suddenly full of dust when you opened your eyes from floor to ceiling nothing only dust and not a sound only what was it it said come and gone and gone no one come and gone in no time gone in no time

Beckett, Samuel. Casando and Other Short Dramatic Pieces.


At 1:03 in the morning a fart
smells like a marriage between
an avocado and a fish head.

I have to get out of bed
to write this down without
My glasses on.

Richard Brautigan

حرفی نیست،

نه دست مهربانی شاید،
یا دل نگرانی شاید،

یاری گری نیست،

تنها آیینه ای باید.

Tuesday, February 22, 2005

The man who cracked the code to everything ...

قول مردونه،
بچه گونه،
دست دوم،
بی خریدار،

اینجا چون یک جای خیلی خیلی پست مدرن است، لطفاً گول ظاهرش رو نخورده و از پاچه شلوارتان مراقبت کنید.

با داداش کوچیکه کنک کاری میکردیم، اومدم لگد بزنم به رون پاش دفاع کرد مچ پام خورد رو زانوش! بعد نمیدونم چرا جاش به جای درد کردن میخواره!!

Patti Smith - Spell (aka Footnote to Howl by Allen Ginsberg)

Holy! Holy! Holy! Holy! Holy! Holy! Holy! Holy! Holy! Holy! Holy! Holy! Holy! Holy! Holy!
The world is holy! The soul is holy! The skin is holy! The nose is holy! The tongue and cock and hand and asshole holy! Everything is holy! everybody's holy! everywhere is holy! everyday is in eternity! Everyman's an angel!

The bum's as holy as the seraphim! the madman is holy as you my soul are holy!
The typewriter is holy the poem is holy the voice is holy the hearers are holy the ecstasy is holy! Holy Peter holy Allen holy Solomon holy Lucien holy Kerouac holy Huncke holy Burroughs holy Cassady holy the unknown buggered and suffering beggars holy the hideous human angels!
Holy my mother in the insane asylum! Holy the cocks of the grandfathers of Kansas!
Holy the groaning saxophone! Holy the bop apocalypse! Holy the jazzbands marijuana
hipsters peace & junk & drums!

Holy the solitudes of skyscrapers and pavements! Holy the cafeterias filled with the millions! Holy the mysterious rivers of tears under the streets!
Holy the lone juggernaut! Holy the vast lamb of the middle class! Holy the crazy shepherds of rebellion Who digs Los Angeles IS Los Angeles! Holy New York Holy San Francisco Holy Peoria & Seattle Holy Paris Holy Tangiers Holy Moscow Holy Istanbul!

Holy time in eternity holy eternity in time holy the clocks in space holy the fourth dimension holy the fifth International holy the Angel in Moloch! Holy the sea holy the desert holy the railroad holy the locomotive holy the visions holy the hallucinations holy the miracles holy the eyeball holy the abyss!

Holy forgiveness! mercy! charity! faith! Holy! Ours! bodies! suffering! magnanimity!
Holy the supernatural extra brilliant intelligent kindness of the soul!

(Berkeley, 1955)

یه نوع از گشادی هست که بر خلاف باقی انواع گشادی، به شدت فشار میاره!
یه نوع از همون گشادی باعث میشه اجرای معرکه این شعر که توسط خود این باحال-بانو رو در یک مراسم بزرگداشت Allen Ginsberg با موسیقی بک گراند از حضرت Phillip Glass خونده شده رو نگذارم اینجا! آخه نیازمند قدری برش و وصله پینه ست... این آهنگه یا (یای منطقی) گشادی من!

Monday, February 21, 2005

نکته امیدوار کننده اینه که انتگرال ضربه های زندگی مثل توابع ضربه استاندارد همه معادل یک نیست. یعنی خدا رو چه دیدی، یهو دیدی انتگرالشم شد بی نهایت.
اینم یادم باشه یه ترای بزنم، اما بعدش یادم باشه زبونم لال نشه واس گفتن فتبارک الله احسن الخالقین!
جان تو جان اون خدا جور دیگه راه نداره.

پی نوشت 1: بازم همون مردن بر جای خود باقیست.
پی نوشت 2: جر خوردنی از آن دیگر سوی، از جانب ماتحت آسمان، از برای سعود بندگان!
پی نوشت 3: از اساس، جر خوردن بهر این معنی آمد پدید!

سعی نشانه ی عدم حضور صبر نیست،
سعی میتواند خود عین صبر باشد!

نمیگم "یعنی چی؟" میگم"منظورت چیه؟!" یا "از چه نظر؟!"
آخه افت داره آبجی!

Ramona told me: well, according to my amateur Freudian interpretation, I'd have to say that you're not getting out enough!

Sunday, February 20, 2005

{7233}{7325} Eloise...she was something to live for.
{7347}{7427} And I guess that means something to die for.

{33870}{33928} Eloise moved like a shadow.
{33956}{34032} You could almost see right through her.
{34042}{34125} It was like, in the day, she lived in her body, but...
{34130}{34185} night she left it...
{34190}{34239} ..for others.
{34257}{34336} I always wanted to protect her, but Izzy said:
{34366}{34465} "Don't worry, no one can hurt her. She's not even there."

Immortality Through Google

Digital artist David Sullivan's Ego Machine uses Google to project Sullivan's soul into the future.

His remains will be integrated into a computer processor. A virtual agent running on the computer that contains his ashes will scour the web for mentions of his name. As the mentions increase, an on-screen image of Sullivan will morph into an image of his younger self. But if the mentions decline, Sullivan's image will age, deteriorate and eventually fade away.

news ego machine

بهترین بهترین من
نازناز گوگولی ترین من
چشماش از همه عمیق ترین من
دلش از همه نازنین ترین من
دستاش از همه مهربون ترین من
بغلش از همه گرمترین من
نام تو که هی منو مست میکنه،
پس خودت چرا نیستی؟

بدو بیا تا کار به آبرو ریزی نکشیده!!

Thursday, February 17, 2005

میگم چه خوب شد برای اوج و بعضا پایان لذات جسمی از تابع ضربه استفاده شده وگرنه همه مردم از خواستن و نرسیدن میمردن!

کلهم اجمعین!

حالا من میخوام بمیرم. بشین و تماشا کن و دعا کن که قبل از مردنم یه تابع ضربه سر نرسه که مردن از یادم بره!

Wednesday, February 16, 2005

Green Carnation - Light of day, day of Darkness


I am the future
I am the past
I am what you wish for
The god you wish to be

I am the voice
Behind the silent scream
I am the dark
I am the light you never see

I am the blood
That makes your soul free
I am pure
I am unclean

It takes one to be a god
It takes one to feel lonely

It takes two to outlast me
It takes two to feel complete

It takes a moon to light the stars
It takes a light to see the dark

If what I wrote was real
Could I then a God be?
Would what I see
Then be part of reality?
Would I then reach divine entity?

یه روز اصلا هیچ آدمی نبود.

یه روز یه آدمی تنها بود.

یه روز دو تا نیم چه آدم بودن که میخواستن آدم حسابی بشن برای همین با هم جمع شدن، شدن یکی.

یه روز دو تا آدم حسابی بودن با هم جمع شدن، شدن دو تا و نصفی.

یه بار دو تا و نصفی آدم اینقدر تو هم غرق شدن که خفه شدن مردن.

یه بار دو تا و نصفی آدم یهو بی نهایت و نصفی چسبید بهشون، شدن بینهایت و سه تا.

Tuesday, February 15, 2005

Monday, February 14, 2005

مامان یه مدتیه داره روی مدل اقتصاد توریسم ایران کار میکنه، امروز با عصبانیت اومده میگه کمیسیون تلفیق بودجه مجلس، از بودجه 16 میلیارد تومنی سال آینده برای توریسم 10 میلیاردشو داده به حوزه علمیه خواهران در قم، فلان قدرشم نمیدونم کجا،... آخرشم مونده یک میلیارد ریال برای توریسم که احتمالا میخوان باهاش برای هتل های چهارستاره کشور چمن کاری کنن!
حالا اینا نشستن خودشو پاره کردن تاثیر ریال ریال سرمایه گذاری در توریسم رو جزء جزء اقتصاد مملکت حساب کردن، بابا ایران اقتصاد دان داره، خوبشم داره، اما نتیجه تحقیقات که از دفترهای میان سطح بانک مرکزی که بالاتر نره، ... اصلاً چی فکر کردید؟ ...!! دهه!

[خبر اصلیش گویا تو شرق امروز بوده، عدداشو من شاید یک کم پس و پیش گفته باشم، من که روزنامه نگاه نمیکنم کهیر میزنم، خودتون ببینین!]

لبخند آدم توی عکس دو بعد کم داره،
یکی زمان،
یکی عمق :)

سگ یکی از ساده ترین پدیده هایی ه که اگه ازش فرار کنی حتماً یه جوری گازت میگیره، بقیه یه کم پیچیده ترن.

پی نوشت: لطفاً دقت کنید که در مورد سگ های هار قضیه قدری فرق میکنه!
پی نوشت 2: سگ های هار البته اگه مراقبشون باشی اولش هار نیستن!
پی نوشت 3: ادامه ندارد

Sunday, February 13, 2005

اینم واسه شیکموهای تنبل! هر مزه که میخواید پرینت بگیرید رو ورقه های سیب زمینی و سویا میل بفرمایید!!

البته ببین چه شود آشپزی مدرن! میشه عین طراحی عطرو این بساط ها! یه موقع مامانه قبل از اینکه بره از خونه بیرون میره یه سایت آشپزی دستور غذا دانلود میکنه، بعد میگذاره روی دسکتاپ بچه ها گشنه شون شد پرینت بگیرن!


آخه اون حسنی که بلا بود چه طوری تنبل تنبلا بود؟!

بود = bovad!

Saturday, February 12, 2005

کمی بالاتر از موزه، موزه ی هنرهای معاصر، که با دوستانمان تمام فعالیت های هنریمان را با اسپرینگ واتر وانیلی دود میکنیم، عشق توی یک دکه ی کفاشی خوابیده، فاصله ی بین میله های دروازه مرکز خود اشتغالی تا دیوار وقتی در باز است، در تمام وجود پیرمرد کفاشی سیاه چرده ای که کفش های صد بار وصله خورده ای را دوباره وصله میزند. وقتی از کنارش گذشتی و لبخندش را دیدی و نمردی، بدان که حتماً قبلاً روحت جایی مرده است!

پی نوشت: این یه تیکه از یک هدیه بود... بعد آخرین بار موزه رفتنمون که قرار شد هی هرچی کفش داریم بیاریم بدیم پیرمرده واکس بزنه!

Thursday, February 10, 2005

Beethoven's 5th Symphony

Bababa baaaaaam!

این حلقه عکس اخیر رو نفهمیدیم فیلمش خراب بوده، دوربینش خراب بوده، عکاسش خراب بوده،...

تو که نمیدونی کی غیب میگه کی نمیگه! پس دروغ نگو اصلا :)
اینجوری اصلا بهتر از اینه که بدونی، چون اونایی که غیب میگن با اونایی که نمیگن همسایه ن، تو هم خری نمیفهمی!
دروغ نگو اصلاً!
به هیچ کس!

Dark of Night, Light of Day

گیر زمین صاف صاف از سفیدی برف و یخ نیافتی، شیر کاکائوی داغ یه دست، سیگار روشن یه دست، سیم های کنسرتو فلوت های ویوالدی همه ش ردیف پشت هم به گوش، دوربین به گردن، کیف به کول، گمونم فرشته م بود که به دو دست دعا نگه داشت، ذکر یکی رو بگی، لب های یکی دیگه تو یادت، فرشته ت کجا بود اونوقت؟ فرشته ت دوره دوره، فوقش به عشق صدای خرت کبریت، دودت رو حلقه حلقه میکنی لای حلقه حلقه ش گیر کنه، نخوری زمین.

هووووی، دهنتو ببند، فرشته نداریم از فرشته که، بعضا خودمم فرشته بودم، جان تو، با اون لباس های سفید آبی که بمیری تو برف هم کسی نمی بیندت، دست بچه هه رو هم گرفتم نخوره زمین، اونم گریه کرد رفت بغل مامانش، قدیما میگفتن بچه ها فرشته ها رو میبینن. فکر کنم ایراد داشتم یه کم، یادم بنداز دفعه دیگه که عروج کردیم برم تعمیرگاه.

میگن قدم به قدم، میگن تند نرو لیز میخوری، راه همواره ولی سُر ... میگن آدم تو یه دونه ای بودن خودش جُم نمیخوره، میباس بره قاطی مردم. قدیما مردم که عاشق که می شدن همه ش می موندن تو رخت خواب، گاهی هم شاید میرفتن حموم، قدیما میگفتن بهمون که عاشق یه موجود خاکی شدن مقدمه ی رهاییه، واسه اینکه اول همه چی رو صفر میکنی می مونه یکی، بعدش قید اون یکی رو هم میزنی و هیچی دیگه نمی مونه. بعد به اون میگن رهایی. ببین حرف مفت هم که میگن همینه، به خدا!

یادشون نبود دنیا سر جاشه، عاشق که میشی همه دنیا رو میریزی تو همون یکی، دنیا که کم نمیشه، فقط چگال میشه، جمع میشه تو یه نقطه! بعد اگه مَردی، اونقدر غلیظ که شد قیدشو بزن! من که ادعای مردی ندارم، وگرنه بهت میگفتم که اگه داشتم هم نمی شد. جان تو جا رزرو کردم لوور به عنوان نمونه واحد اندازه گیری اما زندگیه تازه اومده بیرون رختخواب، این همه باباهه زور میزد سر شام مارو بشونه سر یه میز،... دیگه شام از گلوم پایین نمیره تنهایی! گمونم به همه سرایت کرده، داداشه هم رفته یه دوست دختر پیدا کرده بالاخره، مامانه هم واسه جوجه ها لب پنجره نون خشک و برنج میریزه!

هااا! یادم نبود من خراب بودم، یعنی ایراد داشتم، قرار شد این دفعه یادم بندازی،... اما جان تو من این درد به صد هزار و بیست و پنج تا درمان هم ندهم! فعلا روی این دکتره اعصاب و روان رو که کم کردیم، بقیه رو بفرست ته صف، همه شونو حریفیم!

به خدا!

طولانی ترین شماره تلفنی که من تو زندگیم حفظ شده م شامل یه شماره داخلی کارت تلفنه با شماره کد همیشگی م و یه شماره تلفن 001 دار!

پی نوشت: مامان ما پنج سال اونور بود شماره ش رو حفظ نشدیم :) گمونم خبری باشه!

Tuesday, February 08, 2005

کدام مرد هجرت است که با غربت همراه نشد؟
هاجرواری به غریبی و عطش و خار راه ممکن است.
تنها یاورش هم امید گوارای چشمه در انتظار!
گوارای چشمه در انتظار،... امید!

Monday, February 07, 2005

در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد
حالتی رفت که محراب به فریاد آمد

Sunday, February 06, 2005

نصف شدم. دیگه راه بازگشتی نیست.

جر خوردن به آن معنی :)

اصلا انصاف نیست! من تا پز برتری در زمینه لب گرفتن دادم از صدر جدول سقوط کردم... شواهد امر بیان شهادت بدن من تو google search اول بودم! دهههه!!!
اصلا تا همین دو سه روز پیش حتی در keywordهایی که باهاش ملت اینجا میومدن هم لب گرفتن اول بود با فاصله ی زیاد از بقیه کلمات بی ناموسی!
لابد این گوگل هم رفته قاطی مظاهر قضا و قدر الهی! :) ولی من دست از "سعی" بر نمیدارم!
حالا باید بمباران گوگلی راه بندازم تکی تنهایی :)) اونم در زمینه بی آبرویی!

آخه آدم حسابی که ما باشیم که نمیشه بشینیم پرنوگرافی بنویسیم هیت بالا ببریم که، اونم ضایعه لینک ثابت لب گرفتن بگذاریم. والا همین دیروز دوستامون پز میدادن که هیت از MIT داشتن، برای اینکه خیلی ضایع هم نشه میتونم قاطیش بکنم با موضوعات فرهنگی ورزشی(!) اخیرمون.
مثلا در مورد نحوه یادگیری لب گرفتن عامل ها در محیط گسترده با استفاده از تقلید صحبت کنم که البته دیگه نباید بهش گفت آموزش مادر فرزندی، ناجور میشه یه کم... اصلا برای اینکه بعدا تو اون مدل هم در این زمینه های بی ادبی دچار مشکل نشیم میشه رابطه رو از اول از نوع دوست پسر-دوست دختری تعریف کنیم.
دهه باز که این لب گرفتن توش نداشت که!! نمیشه اینطوری یکی یه چی بگه من بنویسم از لب گرفتن! آی چه خوش از لب گرفتن، آی دوستی، محبت، عاطفه، احساس! ایییییییی باز زدم خاکی!
پ.ن. جان شما من اصلا حالم خوش نیست! ... حال ندارم به دلقک بازی ادامه بدم...
پ.ن.2. تو هم برو خدا رو شکر کن نمیخواد به من حسودی کنی :((
پ.ن.3. به خدا!

Saturday, February 05, 2005

وقتی چشات فقط همین رنگا رو ببینه، هرچی هم عزم بالا بالاها رو کرده باشی، به سقف که برسی گیر میکنی، اما حالا که چشمات داره موازی نگاه میکنه، میدونم راه به هر کجا که بگیری سر از ملکوت در میاری!

آدم ترم آخر باشه، یه پروژه با دکتر نیلی داشته باشه، یه درس با رامتین خسروی، یه آز الکترونیک با بهترین TA دنیا، دیگه از اون ترم چی میخواد؟

پی نوشت: اشاره میشود به اینکه سه ترم پیش هم با این دو تا کلاس داشتم و آخر ترم نوشته بودم که بهترین استاد هام بودن در کل دوره لیسانس. البته پوروطن هم در صورت چشم پوشی از دودره گیش، قابل اضافه کردن به این لیسته.

Snakes, No ladder

مارها عاشق کبوترهان،
مارها اینقدر عاشق کبوترهان که میخوان بخورنشون، هی!
هر ماری عاشق یه کبوتریه،
ماره اینقدر عاشق کبوترشه که میخواد بخورتش،
از کی چه پنهون که کبوترا کم ن،
اما تا دلت بخواد مار،
مارها اینقدر عاشق کبوترهان که میخوان بخورنشون، هی!
یه ماری بود که عاشق یه کبوتره بود،
که خیلی عاشق اون کبوتره بود اون ماره،
خیلی خیلی خیلی،
اما کبوتره،
مثل بقیه کبوترا،
بق بق بقووووو،
و ساده،
و سفید،
و مهربون،
و ساده،
و ساده،
و پاک، ...
و یه عالمه مار بهش عاشقن،
که همه شون میخوان بخورنش!
از بس عاشقشن.

سه نقطه.

پ.ن.1 یعنی ادامه دارد.
پ.ن.2 آدم عاشق شاخ نداره، اما دم داره، دم ش همون سه نقطه ست!

Wednesday, February 02, 2005

Les hommes n´ont plus le temps de rien connaître. Ils achètent des choses toutes faites chez les marchands. Mais comme il n´existe point de marchands d´amis, les hommes n´ont plus d´amis.

Who is Leon Werth

Leon Werth is known French essayist and novelist, but best known for his art criticism. Saint-Exupéry met Werth in 1931, and soon he became the closest friend Saint-Exupéry had outsideof his flying group of Aeropostale.

Werth had not much in common with Exupéry, he was anarchist, and Jew, and left Bolshevik supporter. Twenty-two years older then Exupéry, with surrealistic writing style, author of twelve volumes, and many magazine pieces, he was opposite of what Exupéry was.
Saint-Exupéry dedicated two books to him (Letter to a Hostage, The Little Prince) and
referred Werth in three more. The dedication in the preface of The Little prince is one of the most charming dedications ever written.

During the begging of World War II, while writing The Little Prince Exupéry lived in his apartment at downtown New York City, thinking about his France and his friends. Leon Werth spent the war unobtrusively in Saint-Armour, where we "was alone, cold and hungry", without many nice words about French refugees. Saint-Exupéry returned to Europe in early 1943, "I cannot bear to be far from those who are hungry ... I am leaving in order to suffer and thereby be united with those who are dear to me."

At the end of World War II, which Antoine de Saint-Exupéry didn’t live to see, Leon Werth said: " Peace, without Tonio (Exupéry) isn’t entirely peace." Leon Werth did not see the text for which he was so much responsible until five months after his friend’s death, when Galimard sent him a special edition.

میزنمت! محکم!!
به شرط اینکه هر جا رو که زدم خودم بوس کنم خوب شه.
حالا بزنم چنان که دندونات خورد شه؟

تنها همینم خدای گونه ست، ...
زدنم هم بهانه ی بوسیدن داره!