GeexLog

2012-01-23T02:52:00.001-07:00

تاریخ،‌ تاریخ موجود کثیف و خشنی ست. تاریخ شخصی، تاریخ عمومی، تاریخ جهانی. هیچ چیز، هیچوقت بهتر و هیچ وقت بدتر نمی شود. همینی ست که هست. داستان ها همه تکراری ست. دردهاست که بزرگتر میشود. عمیق تر میشود. برای همین است که آدمها باید بمیرند و قبل از اینکه بمیرند آدمهای جدید تولید کنند که کسی بار درد را بر دوش بگیرد.

باشد که در تاریخ ثبت شود که من نمیخواهم با تاریخ هیچ نسبتی داشته باشم.

پ.ن. امروز بابام رفت سفر مدیتیشن ده روزه با قطع ارتباط با دنیای مجازی و واقعی. من فیسبوکم رو تعطیل کردم.

Analyze This

2012-01-23T01:05:00.001-07:00

I want to become an actress, dancer, musician, ... I'm turning 30 in a few months. Is it too late?

دور تسلسل تربیت

2012-01-18T13:48:00.002-07:00

اولین و آخرین باری که تو مدرسه از معلم سیلی خوردم سال اول دبستان بود. دختری که رو نیمکت پشتی من مینشست مداد سیاه ش رو گم کرده بود و مشق ش رو با مداد آبی نوشته بود، خودش هم میدونست که توبیخ خواهد شد. معلم کلاس تا دفتر مشقش رو دید بدون توضیح خواستن شروع کرد به زدن ش. من هم که داستان رو از اون دختر شنیده بودم بلند شدم و با توضیح دادن داستان سعی کردم ازش دفاع کنم. یادم نمیره چهره ی خانم احمدی رو که یک ثانیه مات و مبهوت نگاهم کرد و بعد هم یک سیلی حواله ی گونه من کرد و ادامه داد. بعد این داستان گویا مدرسه مامان و بابا رو خواسته بودند و توجیه کرده بودند که پدر و مادر این بچه ها خودشون تقاضا میکنند که معلم ها بچه ها رو کتک بزنند، چون «این بچه ها تا کتک نخورن حرف گوش نمیدن و چیزی یاد نمیگیرن». پیشنهاد داده بودند که مامان و بابا من رو ببرن یه مدرسه دیگه که «فرهنگش شبیه تر به فرهنگ خانواده» من باشه. همکلاسی هام موندن و باقی کتک زدن ها.

حالا هم اوضاع فرق زیادی نکرده. دوستام تو ایران کتک میخورن، تحقیر میشن، اون کسایی هم که دارن کتک میزنن هیچ علاقه ای به گوش دادن حرفهاشون ندارن. قصد تنبیه و تربیته. قصد عبرت سایرینه، بعضی مامان باباها گفتند که بزنید، این بچه های ما بدون گوشمالی آدم نمیشن. سایرینی هم که مخالفند و بی پدر مادری که صداشون به جایی برسه، دفاع اگر بکنند خودشون سیلی میخورند. اگر هم نه، پیشنهاد میشه که یا تشریفشون رو ببرن جایی که فرهنگشون شبیه تر باشه یا خفخون بگیرند. ما هم اومدیم اینور، ... همکلاسی هامون موندن و باقی کتک زدن ها.

سیاتل

2012-01-12T01:00:00.002-07:00

سیاتل بدی نیست. آفتاب نداره اما ویتامین دی دوهزار همه جا پیدا میشه. بارون هم همچین کمکی همیشه میاد، اما همه جا چتر نذری هم پیدا میشه. بدترین ویژگی سیاتل اینه که اون موقع که آخر شب میشه دلت میخواد بشینی با رفقای این ور و اونور دنیا چند کلمه سر و کله بزنی همه ی دنیا در خواب ن!‌ یه دو ساعت ناقابله همه ش، ... از دست این روزگار!

2011-11-28T21:28:00.001-07:00

اندی موجود خیلی شاد و خوشحالیه. استعداد افسردگی هم داره، اما به طور کلی تا حالا نشکسته اونجوری که وقتی به چاله ی افسردگی میافته، دستگیره نداشته باشه!‌ در زمینه ی کار هم سر و گوشش همه ش میجنبه. کار براش تفریحه و هر چند سال یه بار میره سراغ یه بیزنس جدید و وقتی شروع میکنه به خوب پول در آوردن حوصله ش سر میره و دلش یه کار جدید میخواد!‌ من رو یاد جوونیهای خودم میندازه.

چند وقت پیش دوباره چند روزی دمغ بود و دلش کار «پر معناتر» میخواست. وسط بلند بلند فکر کردناش برگشت و گفت:‌«من فکر میکنم کار به ذاته بیمعناست. تنها چیزی که معنا داره خانواده و زندگی مشترکه!‌ فکر میکنم فقط وقتی آدم میشم و میچسبم به یه کار که بچه دار بشم!» منو نگاه کرد و همچین چشاش برق میزد که انگار منتظر بود من بگم خوب حالا که اینطوره بیا بریم بچه دار شیم که تو آدم شی.

فکر کنم جدی ترین جمله ای که تا حالا بهش گفته باشم این بوده:‌ «بدون مادرم، هرگز!»

2011-11-10T00:07:00.001-07:00

با هم بودن راتعریف کن.

Everything looks perfect from far away

2011-11-09T22:53:00.001-07:00

گزارش یک آدمکشی

2011-09-25T18:05:00.000-06:00

گزارش آدمکشی رو خوندم. این خبرها رو ناخودآگاه فیلتر میکنم هر روز، روز تعطیل، روز زیر و رو کردن خبرها، رسیدم به گزارش آن آدمکشی، گزارش اعدام قاتل روح الله داداشی! در صفحه ی طرفداران قهرمان. اسمش رو گذاشته بودند «حواشی اعدام قاتل» و صفحه پر از اشاره به قاتل با صفاتی شبیه به «بچه قرتی» و «بدخواه پهلوان» ... پسر بچه ی هفده ساله!‌

گزارش با این جمله شروع شد: «قاتل داداشی در زمان رفتن به روی چهارپایه دو بار پایش لغزید و با صدای بلند گریه می‌کرد و طلب بخشش داشت.» قلبم لرزید ...

ادامه داشت:‌« با آمدن «علی‌رضا. م» نزدیک پانزده هزار جمعیت حاضر شروع به فریاد زدن کردند. عده‌ای به وی فحاشی کرده و برخی سوت و کف می‌زدند که با هدایت برگزارکنندگان مراسم،‌ فریادهای الله اکبر در فضا طنین انداز شد.

«و بالاخره اینکه، علی‌رضا م قاتل روح‌الله داداشی در زمان اجرای حکم حالت روحی نامتعادلی داشت.وی در زمان رفتن به روی چهارپایه دو بار پایش لغزید و با صدای بلند گریه می‌کرد.علی‌رضا مدام اسامی ائمه اطهار (ع) به ویژه امام حسین (ع)، امام رضا (ع) را فریاد می‌‌زد و طلب بخشش می‌کرد.وی حتی نام برخی از نزدیکانش از جمله مادر خود را فریاد زده و از اولیای دم طلب عفو داشت که البته صدایش در همهمه حاضران گم بود.»

و البته صدایش در همهمه ی حاضران گم بود.

حاضرانی که تشویق میکنند،
حاضرانی که تقبیح میکنند،
حاضرانی که میگریند،
پانزده هزار نفر حاضرانی که حتی اگر بخواهند هیچ، هیچ، هیچ از پسشان بر نمی آید برای پسرک هفده ساله ای حالت روحی نامتعادلی دارد هنگامی که با پای خودش به مقتلش میرود، پسرک هفده ساله ای که پایش میلغزد، پسرک هفده ساله ای که مادرش را صدا میکند ...

ای وای ...

و همان سوال همیشگی «چه میتوان کرد؟» که وای بر ما که هنوز جوابی برایش نداریم.

Plus is not enough, we need Minus

2011-08-02T23:00:00.000-06:00

حدیثم چه خوش آمد که شبانگه میگفت، بر در جیتاکی با دف و نی ترسایی

2011-06-10T02:54:00.003-06:00

Kant argues that the principle questions of traditional metaphysics are insoluble:
1. Is there a God?
2. Do we have free will?
3. Is there a life after death?

My hunch is that the answers to these questions are
1. No
2. Yes
3. No at the moment, but yes in the future!

سانتی مانتالیزم مینیمال، ناشی از تراژدی های بی پایان، امیدوار به حماسه ای دیگر

2011-06-04T01:24:00.006-06:00

روزگاری بود، روزگار تلخ و تاری بود
بخت ما چون روی بدخواهان ما تیره، دشمنان بر جان ما چیره،
شهر سیلی خورده هذیان داشت، بر زبان بس داستانهای پریشان داشت،
زندگی سرد و سیه چون سنگ، روز بدنامی، روزگار ننگ،
غیرت اندر بندهای بندگی پیچان، عشق در بیماری دلمردگی بیجان.

فصل ها فصل زمستان شد،
صحنه گلگشت ها گم شد، نشستن در شبستان شد،
در شبستان های خاموشی، می تراوید از گل اندیشه ها عطر فراموشی،
ترس بود و بالهای مرگ،
کس نمی جنبید چون بر شاخه برگ از برگ،
سنگر آزادگان خاموش،
خیمه گاه دشمنان پر جوش،

آسمان آرزو بی رنگ،

آسمان اشک ها پر بار،

گر مرو آزادگان دربند،

روسپی نامردمان در کار!

کاش میشد نگذاریم که تا به تدبیری که در ناپاک دل دارند،

هم به دست ما شکست ما براندیشند!

کاش میشد که آرش بود،

کاش میشد که جان در تیر کرد.

کاش میشد کار صدها صد هزاران تیغه ی شمشیر کرد.

چون هاله.

2011-06-04T01:17:00.002-06:00

یه روز یه ترکه بود،‌ به اسم میرحسین موسوی.

یه روز یه لره بود، به اسم مهدی کروبی.

مدتی است خبری ازشان نیست.

دل ما تنگشان ... تنگِ تنگ!

2011-06-01T14:29:00.004-06:00

One could not even wish patience for a family that is known for their patience, and tolerance, and perseverance. And how ironic it is to listen to Haleh's interview that was done few hours before her father's funeral, and her own death, remembering her father's most memorable quotes advising the younger generation not to ever seek vengeance, that on the path to seek justice, every step has to be just, and righteous. I believe in his words, and I believe he truly believed and practiced them. Doesn't matter how much we might disagree with "Nationalist-Religious Movement" people, but who can ever disagree that they are among the most righteous, ethical, and genuine people one could ever encounter in politics, and they deserve our utmost respect.

Watch from 0:10:00

I was just updated by a friend who attended Haleh's funeral. She was buried, at night, in silence. Security forces outnumbering mourners. This is more tragic than Ashoora.

As Haleh said, Ezat Sahabi left with hope, Haleh left with Ezat [literary meaning "honor"] and we're left with the memory of their last words, their heritage, and a future to make.

2011-04-23T20:58:00.000-06:00

Experiencing these feelings is normal, but so is death!

2011-04-10T20:22:00.002-06:00

هیچ وقت الزام وجود واسطه رو درک نکرده م و نخواهم کرد. واسطه غلط را درست نمیکند. واسطه دروغ را راست نمیکند.

واسطه لذت را کم میکند. حقیقت را باید لخت کرد و در آغوش کشید. بی واسطه.

So unoriginal, but so familiar ...

2011-04-09T17:03:00.002-06:00

I'm ill with a fever, I feel like a child
I lay in the dark 'til morning came.
And it's so unoriginal
But I feel it worse at night
And I know it's not terminal
But I'm near half dead with fright
And freezing cold.

But sooner than wake up
To find it all unchanged
I'll sleep through the day till the daylight ends.
'Cos it's so familiar
As it comes around again
The same taste to everything
The same unbroken chain
That still remains.

The Past is a Grotesque Animal

2011-03-30T21:35:00.001-06:00

We want our film to be beautiful, not realistic
Perceive me in the radiance of terror dreams
And you can betray me
You can, you can betray me

But teach me something wonderful
Crown my head, crowd my head
With your lilting effects
Project your fears on to me, I need to view them
See, there's nothing to them
I promise you, there's nothing to them

2011-03-29T21:08:00.008-06:00

تو تهران یه مدتی عشقم این بود که هوا خنک بشه، یا بارون بزنه، همینجور راه بگیرم پیاده برم تا تجریش، یا تو باقی موندهٔ کوچه باغهای فرشته که هنوز جوب هاش صدای رودخونه می‌داد. به سیدی‌های اوریجینال کیت جرت، مائه چائو، یان گاربرک و از این جور چیز‌ها که به هزار بدبختی به قیمت خون باباشون گیر آورده بودم، یا تو پاریس و میلان خریده بودم گوش کنم و خیال پردازی کنم. خیالِ قدم زدن تو خیابونهای شهری که توش آزادم و خیالی ندارم. یادآوری تجربیات محدود و گذرای بی‌دغدغه گی.

فکر میکردم موسیقیِ خوب و عمیق،‌ ... لازم داره دغدغه ی برونگرایانه نداشته باشه. وقت داشته باشه به خودش فکر کنه. جنس داد و فریادش،‌ دردش، فرق داره و من، همه‌ دغدغه های اون موقع م داد و بیداد داشت.

اینجا که الان زندگی میکنم از پاریس و لندن برای من خیلی کم نداره، بلکه هم چیزهایی بیشتر داشته باشه. به قولی «آزاد»م، ‌باد اجازه داره بوزه در موهام و دیگه فرق موکا و کاپوچینو و ماکیاتو رو هم میدونم و وقتی هم سفارش میدم هیچ کدوم مزه ی شیرخشک نمیده. تو کافه م، جز زنده داره می‌زنه. جز زنده خیلی گوش میدم و هنوز، هر بار، انگار دوباره به آرزوی دیرینه م رسیده م،‌... اما امروز می‌رم می‌شینم کنار درهای جلوی کافه که به بالکن باز می‌شه. ‌باد از لای در می‌وزه تو، کاغذهام رو قاطی پاتی می‌کنه و من کیف می‌کنم. هدفون میگذارم و شبهای جز تهران گوش می‌دم، به کارهای بچه‌های ایران، که دارن داد میزنن. بعد انگار همه وجودم تهرانه یه عصر بهاری، داره تو کوچه پس کوچه‌های فرشته قدم می‌زنه. انگار دغدغهٔ هزار و یک چیز سردرگم کننده رو داره، توی خونه ش، خونه ی خودش.

پ. ن: مشکل از خودمه می‌دونم.

پ. ن ۲: این رو می‌گم واسه همه اونایی که کنجکاون، ‌ خونهٔ مادربزرگه رو کوبیده ن و برج ساخته ن! ‌

پ. ن ۳: لازم به ذکر است که هرکه دل آرام دید،‌ از دلش آرام رفت. چشم ندارد خلاص،‌ هر که در این دام رفت.

2011-03-29T20:23:00.002-06:00

تراژدی در این است که از ترس مواخذه مقامات عظمی و غیر عظمی ی گذشته و حال و آینده، ‌ از رویا‌پردازی هم هراس داشته باشی، ‌ سلول انفرادی در سلول انفرادی در سلول انفرادی... روزگار مسخره‌ای ست نازنین. اگرچه هیچ ربطی هم به روزگار نداشته باشه.

صداهای کودکی من، همه ش تو گام مینور

2011-03-19T20:12:00.007-06:00

آنالیز نمیخوام بکنم، عرفان و عشقی هم در کار نیست. حتی حرف جدیدی هم در کار نیست. یه عمری حرفهای مردم و نوشته های دیگران رو دیدیم و تو دلمون خندیدیم، لااقل من خندیدم، اون هم بسیار، هنوز هم گاهی میخندم، اسم ش رو هم میگذارم ننه من غریبم بازی، لقب هم که خواسته م بدم به اون حرفها میگم «ساده انگاری». چون انگار باور داشته م همیشه که آدمها و مسائلشون همیشه پیچیده تر از اون چیزیه که به نظر میاد. یا حداقل همیشه دنبال توضیح و تحلیل پیچیده بوده م. انگار که اگه ساده بود مسئله، اصلا نمی بایست وجود میداشت. «علم» در دو زمینه من رو به شدت شیرفهم کرده، یکی اینکه مسئله میتونه خیلی ساده باشه و هیچ راه حلی نداشته باشه، فرمالیز کردن راه حل میتونه ساده بباشه، اما زمان اجراش بیشتر از این باشه که از پس سرعت تغییرات شرایط مسئله بر بیاد که در هر دو صورت، راه حل یعنی پشم. دوم هم اوکامز ریزر، تئوری هر چه ساده تر،‌ محتمل تر... و زیباتر! خلاصه، خیلی ساده و بی واسطه و اوکامز ریزری، دلم میخواد بگم ننه من غریبم. بدبختی اینه که در اوج خُلانِگی هم نمیتونم از دست ننه و بابا شاکی باشم. بیش از حد خودشون زحمت کشیدن. فکر میکنم بزرگترهای ما انگار میدونستن قراره زندگی سخت بگیره بهمون. دیگه وقتی ماها به دنیا اومده بودیم میدونستن قرار نیست خیلی به هیچ کدوممون خوش بگذره. از همون موقع سخت گرفتن بهمون شاید که عادتمون بدن. از همون موقع چیزی بدون زحمت به دست نمیومد. شرط احتیاط رو از همون موقع باید رعایت میکردیم واسه همه چی. از همون موقع باید حساب چیزهایی که ازش سر در نمیاوردیم رو پس میدادیم. حرف حساب مهم نبود. حرف مزخرف هم که بود باید گوش میدادی،‌ سرت رو مینداختی پایین و احترام میگذاشتی،‌ چون بزرگتر بهت گفته بود. چون حرف مزخرف همیشه پیشوندش اسلامی بود. چون فقط «فرزند صالح» بود که گلی بود از گلهای بهشت و فقط معلمها و ناظم و پلیس تو خیابون بود که میدونست کی فرزند صالحه و کی نیست. اگه تو خونه بهمون یاد نمیدادن دورو باشیم، تقاسش رو بیرون پس میدادیم. اگه یادمون میدادن که خودش تقاسش رو به زور ازمون پس میگرفت. برای همه چی باید انتظار میکشیدیم، قیمت همه چی رو قبل از اینکه به دستش بیاریم باید پرداخت میکردیم. ... حتی بگ بگ انتظار برنامه کودک میخوند و میخوند و برنامه کودک شروع نمیشد.

اضطراب، اضطراب. کودکی من در اضطراب خلاصه میشد. نگرانی «نمیدونم چرا»، نگرانی «نمیفهمم چرا». نفهمیدن اینکه چرا من بچه ی خوبی نبودم. پدر و مادرهامون هم هرکدوم بهترین کاری که میتونستن بکنن رو کردن. همه با هم درگیر مساله ای بودیم که جوابی نداشت. راه حلی نداشت. اینو خیلی دیر فهمیدم،‌ اینکه راه حلی نیست. فهمیدم ولی باز راهی نبود حتی برای فراموشی،‌ اضطراب مسایل حل نشدنی،‌ اضطراب «بیچاره گی» رفته تو گوشت و خونمون،‌ عین سرطانی که هرچه قدر درمانش کنی باز هم برمیگرده.

فکر کنم مجید هم هیجان کودکی داشت، غلیان احساس، مجید بود. می ترسید، اما شیطنتش رو میکرد،‌ آخرش هم هیچ کی نمیفهمیدش،‌ حتی بی بی. بی بی گذشت میکرد، از روی دوست داشتن ش نه از روی فهمیدن ش. مجید رو خیلی دوست داشتم. کلمه ی قلمبه سلمبه نمیخوام بهش بچسبونم، ساده بود داستان. مجید مثل من و دوستام «تنها» و «سردرگم» بود. تازه دوران نوجوانی من برنامه کودکی که به خوردمون داده میشد قدری بهتر شده بود. به جای علی کوچولو شده بود دختری به نام نل، هاج زنبور عسل شد باخانمان. گلنار شد جودی ابوت. سلطان و شبان شده بود ارتش سری، خونه ی مادربزرگه شد قصه های جزیره. در برابر باد شد همسران،‌ هامون شد،... ، شد خانه ی سبز، ...

یک تکه ابر هستیم،‌ بر سینه ی آسمان،‌ یک ابر خسته ی سرد، یک ابر پر ز باران اما گریه نمیکنم من،‌ که شاد نباشه دشمن. گریه نمیکنم من،‌ اصلا دیگه یادم رفته. خسته م. از همون اول سخت گرفتن بهمون،‌ چون قرار بود سخت باشه. راست هم گفتن، غافلگیر نشدیم. فقط وقتی دیگه وقتش شده بود، از همون اول خسته بودیم.

پ.ن: کی بود کی بود که پرسید،‌ تو دلهاتون چی دارید؟ محبت خدا رو،‌ کینه ی دشمنارو، میخوندم و میترسیدم خودم دشمن باشم. خودم دشمن بودم مگر خلافش ثابت میشد. هیچ وقت هم خلافش ثابت نشد.

پ.ن: یکی از مهربون ترین صداها و تصویرهای کودکی،‌ آقای حکایتیه که انگار با تمام وجودش،‌ با صداش،‌ حرکاتش، با داستان هاش، میخواست ما کودک باشیم.

Lorem Ipsum

2011-03-13T17:00:00.002-06:00

"On the other hand, we denounce with righteous indignation and dislike men who are so beguiled and demoralized by the charms of pleasure of the moment, so blinded by desire, that they cannot foresee the pain and trouble that are bound to ensue; and equal blame belongs to those who fail in their duty through weakness of will, which is the same as saying through shrinking from toil and pain. These cases are perfectly simple and easy to distinguish. In a free hour, when our power of choice is untrammelled and when nothing prevents our being able to do what we like best, every pleasure is to be welcomed and every pain avoided. But in certain circumstances and owing to the claims of duty or the obligations of business it will frequently occur that pleasures have to be repudiated and annoyances accepted. The wise man therefore always holds in these matters to this principle of selection: he rejects pleasures to secure other greater pleasures, or else he endures pains to avoid worse pains."

2011-03-10T11:26:00.002-07:00

بعد از یک ماه تجربه ی انواع و اقسام احساس های سرخوردگی و افسردگی و از بی خوابی های طولانی تا ۱۲ ساعت در روز خوابیدن، رفتم دکتر و دارویی داد و خریدم و دو شب پیش میخواستم بخورم که دوباره استرس دوید تو جونم که داروی اعصاب؟ داروی اعصاب؟ عمرا!‌

یادم اومد که شب اولی که اومدم این خونه تخت قبلیم رو دم پنجره گذاشته بودم و چه قدر خوب خوابیده بودم یه مدتی. این یکی تخت زیادی گنده ست اما به زور هم که شده آوردمش دم پنجره. دو روزه که صبح ساعت هشت از خواب پا شده م، بعدشم دیگه خوابم نبرده. از این شاداب تر نمیتونستم باشم. وضعیت اتاقم از این نمیتونست مسخره تر باشه، اتاق به این بزرگی همه چیز چپیده دم پنجره، اما راضی م. خیلی راضی م.

2011-03-07T18:11:00.000-07:00

خیلی هم ممنون، ‫روز خواهر مادر شما هم مبارک‬!

به مناسب روز جهانی زن و به یاد فروغ

2011-03-06T16:45:00.000-07:00

2011-03-05T03:53:00.001-07:00

گفتي كه:

------« - باد مرده ‌ست!

---------از جاي برنكنده يكي سقفِ رازپوش

---------بر آسيابِ خون،

---------نشكسته در به قلعه‌ي بي‌داد،

---------بر خاك نفكنيده يكي كاخ

---------------------------باژگون

---------مرده ‌ست باد!»

گفتي:

------« - بر تيزهاي كوه

---------با پيكرش، فرو شده در خون،

---------افسرده است باد!»

تو بارها و بارها

با زنده‌گي‌ت

---------شرم‌ساري

-----------------از مردگان كشيده‌اي.

--------------------------------(اين را من

همچون تبي

--------- - دُرُست

همچون تبي كه خون به رگ‌ام خشك مي‌كند -

---------------------احساس كرده‌ام.)

وقتي كه بي‌اميد و پريشان

------------------گفتي:

------« - باد مرده ‌ست!

------- - بر تيزهاي كوه
---------با پيكرش، فرو شده در خون،
---------افسرده است باد!» -

آنان كه سهمِ هواشان را

با دوستاق‌بان معاوضه كردند

در دخمه‌هاي تسمه و زرداب،

گفتند در جواب تو با كبرِ دردِشان:

------« - زنده ا‌ست باد!

---------تازَنده است باد!

---------توفانِ آخرين را

--------------------در كارگاهِ فكرتِ رعْدانديش

----------------------------------------ترسيم مي‌كند،

---------كبرِ كثيفِ كوهِ غلط را

-------------------------بر خاك افكنيدن

------------------------------------تعليم مي‌كند.»

(آنان

ايمانِ‌شان

------مِلاطي

-----------از خون و پاره‌سنگ و عقاب است.)

گفتند:

------« - باد زنده ست،

---------بيدارِ كارِ خويش

---------هشيارِ كارِ خويش!»

گفتي:

------« - نه! مُرده

----------------باد!

---------زخمي عظيم مهلك

----------------------از كوه خورده

--------------------------------باد!»

تو بارها و بارها

با زنده‌گي‌ت

--------شرم‌ساري

----------------از مرده‌گان كشيده‌اي،

اين را من

همچون تبي كه خون به رگ‌ام خشك مي‌كند

احساس كرده‌ام.

احمد شاملو

موسیقی: کویون بابا - کارلو دومنیکونی

مرده ست باد by xeegeex

2011-02-28T03:57:00.006-07:00

در آوارِ خونینِ گرگ‌ومیش

دیگرگونه مردی آنک،
که خاک را سبز می‌خواست
و عشق را شایسته‌ی زیباترینِ زنان

که این‌اش
به نظر
هدیّتی نه چنان کم‌بها بود

که خاک و سنگ را بشاید.

چه مردی! چه مردی!
                         که می‌گفت
قلب را شایسته‌تر آن
که به هفت شمشیرِ عشق
                                 در خون نشیند
و گلو را بایسته‌تر آن
که زیباترینِ نام‌ها را
                       بگوید.
و شیرآهن‌کوه مردی از اینگونه عاشق
میدانِ خونینِ سرنوشت
به پاشنه‌ی آشیل
                       درنوشت.ــ

رویینه‌تنی
           که رازِ مرگش
اندوهِ عشق و
غمِ تنهایی بود.

□

«ــ آه، اسفندیارِ مغموم!
تو را آن به که چشم
فروپوشیده باشی!»

□

«ــ آیا نه
          یکی نه
                  بسنده بود
    که سرنوشتِ مرا بسازد؟

    من
    تنها فریاد زدم
                     نه!

    من از
          فرورفتن
                   تن زدم.

    صدایی بودم من
    ــ شکلی میانِ اشکال ــ،

    و معنایی یافتم.

    من بودم

    و شدم،
    نه زانگونه که غنچه‌یی
                              گُلی
    یا ریشه‌یی

                 که جوانه‌یی
    یا یکی دانه
                 که جنگلی ــ
    راست بدانگونه
    که عامی‌مردی
                     شهیدی؛
    تا آسمان بر او نماز بَرَد.

□

    من بی‌نوا بند‌گکی سربراه
                                   نبودم

    و راهِ بهشتِ مینوی من
    بُز روِ طوع و خاکساری
                              نبود:
    مرا دیگرگونه خدایی می‌بایست
    شایسته‌ی آفرینه‌یی
    که نواله‌ی ناگزیر را

                           گردن
                                کج نمی‌کند.

    و خدایی
    دیگرگونه
    آفریدم».

□

دریغا شیرآهن‌کوه مردا
که تو بودی،
و کوهوار
پیش از آن که به خاک افتی
نستوه و استوار

مُرده بودی.

اما نه خدا و نه شیطان ــ
سرنوشتِ تو را
                  بُتی رقم زد
که دیگران
           می‌پرستیدند.

بُتی که
        دیگران‌اش
               می‌پرستیدند.

ابراهیم در آتش by xeegeex

2011-02-28T01:34:00.002-07:00

اون روزی که دوستانم میرن آزادی بخرند، ما هم میریم سر به کوه میگذاریم ببینیم دل خوش سیری چند؟

2011-02-24T20:47:00.001-07:00

تاریده باد تیرگی تیره گون تاریکی از تاریخانه ی تن.

از تیرگی آزاد شود نور، بی دود باشد آتش، بی خاموشی باشد روشنی.

تاریده باد تیرگی تیره گون تاریکی از تاریخانه ی تن، ...

مرگ یزدگرد، بیضایی

2011-02-23T04:35:00.002-07:00

کاش می‌شد آرش بود، ‌ کاش می‌شد تن در تیر کرد.

پ.ن: می‌دونم هیچ کس دوست نداره آرش رو با صدای زن بشنوه، ‌حتی خودم. اما دلم برای تن البرز و زمزمه کردن آرش در قلهٔ کوه تنگ شده بود.

آرش کمانگیر by xeegeex

2011-02-21T22:29:00.003-07:00

وقتی رهبری میگه جمع شدن بساط آمریکا کلید حل مشکلات منطقه است، من باهاش موافقم. با این تفاوت که برای بقیه کشورهای منطقه «آمریکا»ست و برای ایران «آمریکا،‌ آمریکا»ست!‌ بلکه م دلیل اینکه برای ما دوبله سخته همین باشه!‌

2011-02-21T22:18:00.000-07:00

شخصم از پای اندرآمد، دست گیرا، دست گیر!

2011-02-20T02:54:00.002-07:00

ما خارج نشینا، حداقل خیلی هامون، حداقل بندهٔ حقیر، هر تظاهراتی که می‌شه، ‌ صد بار می‌میرم و زنده می‌شم. آره توی این خراب شده تفریح داریم، کنسرت می‌ریم، ‌ قدم می‌زنیم، ‌ می‌رقصیم، همهٔ این کار‌ها رو امشب کردم که یه دقیقه کله م خالی بشه. دریغ از یک ثانیه.

/cs CLOSE #OpIran

2011-02-18T01:19:00.004-07:00

I must confess, seeing the #OpIran page and the software that the Anonymous group had prepared, after supporting WikiLeaks and the stories of how they supported Egypt, I was impressed by this group and assumed that their intentions were honorable. Me and a couple of other friends tried to contact them, talk to them and offer some insight into what the fight is about these days and the current trends on government websites while they were wasting their resources on some useless websites. But I have to say that these superstitious kids (including the operators) on the #OpIran page are a bunch of lunatics, that are doing this as hobby and are absolutely insensitive to the real cause, while we are in the middle of a real fight. They are completely illogical, rude, not open to discussion or getting any form of input from people who actually have some idea about what is going on in Iran, after all the name of the operation is Iran, but for them this is just a hobby.

After being kicked out of the channel a number of times with the most crude comments, the last thing I heard of them before leaving the channel was that "we don't need you". My response was "we don't need you either".

They are not doing us any good, they are just having fun and like to have the illusion of doing something noble, while they are very very mistaken. I might not be familiar with the culture of IRC rooms and inner-hacker jargons, but nothing justifies this kind of behavior, while we are dealing with real-world issues. Nothing justifies "though titty" as the reason for being kicked out of a channel in response to "I'm serious guys, can we have a civilized discussion about this?", My point is, they can do whatever they are doing and enjoy it. But they do not deserve any credits, at least when it comes to cyber attacks in Iran.

And this experience makes me think much more highly of my Iranian friends, who are very creative, and devoted, who listen to others and resolve issues in very civilized manner while they are emotionally invested and affected by the situation in Iran.

2011-02-16T20:51:00.000-07:00

آدم تو ایران کار سیاسی هم نکنه، کار سیاسی آدم رو میکنه.

2011-02-12T01:14:00.002-07:00

قصه‌هایی بود تعریف می‌کردند واسه ما، وقتی بچه بودیم، از زمان انقلاب، ‌از اینکه بچه‌ها و جوون‌ها چه طور اعلامیه پخش می‌کردن. چه طور اعلامیه‌ها رو تو لباسشون و کیفشون جاسازی می‌کردن که موقع پخش کردن گرفتار نشن. چه طور از دست ساواکی‌ها در می‌رفتن. ما که هیچ وقت تو اون شرایط زندگی نکردیم اما آنقدر این داستان‌ها رو با جزئیات شنیدیم که انگار جزء خاطرهٔ شخصی مون شده. الان تو اینترنت آدم می‌گرده و می‌بینه مردم چه کار‌ها که نمی‌کنن برای تبلیغات و چه طور به هم دیگه راه و چاه نشون می‌دن و ابراز نگرانی می‌کنن از گیر افتادن. اسمشو بگذار فیلتر، ‌ کارت تلفن،... همونه داستان، و چه آشناست.

2011-02-11T08:03:00.002-07:00

من احساس میکنم روی ابرهام، در عین حال انگار در چند جای مختلف جهان دارم زندگی میکنم.

زندگی سوررآلی داریم ها خودمونیم.

تو هم، هم فاز شو عزيز ...

2011-02-07T09:13:00.005-07:00

ازماهیان کوچک این جویبار

هرگز نهنگ‌زاده نخواهدشد.

من خردی عظیم خود را می‌دانم

و می‌پذیرم.

اما

وقتی که پنجه فتادن ریگی

خواب هزارساله مردابی را می‌آشوبد،

این مشت خشم

برجدار دلم،

بی‌گمان،

بیهوده نیست که می‌کوبد.

ماهی سیاه کوچولو

اسماعیل خویی

۱۳۴۸

2011-02-07T09:13:00.001-07:00

‫ای واژه ی ِ خجسته ی ِ آزادی!
با اينهمه خطا
با اينهمه شكست كه ماراست
آيا به عمر من تو تولد خواهی يافت؟

2011-02-04T03:52:00.008-07:00

انسان‌زاده شدن تجسّد ِ وظیفه بود:
توان ِ دوست داشتن و دوست داشته شدن
توان ِ شنفتن
توان ِ دیدن و گفتن
توان ِ اندُهگین و شادمان شدن
توان ِ خندیدن به وسعت ِ دل، توان ِ گریستن از سُویدای جان
توان ِ گردن به غرور برافراشتن در ارتفاع ِ شُکوهناک ِ فروتنی
توان ِ جلیل ِ به دوش بردن ِ بار ِ امانت
و توان ِ غمناک ِ تحمل ِ تنهایی
تنهایی
تنهایی
تنهایی عریان.

انسان
دشواری وظیفه است.

To put it simply, I feel nothing but loneliness. I am reduced to a thing that wants companionship, wants to be understood. Even my skin is hungry for touch.

But I'm not going to give in. Not anymore. I will not escape it, I will do my time, my share.

My arms are open, to loneliness, the only thing that is real.

PS: We're all convicted, we all have to do the time. Only it's in solitary confinement. Knowing all cells are full, doesn't help much.

The best part of a typical afternoon.

2011-02-02T16:39:00.003-07:00

2011-02-02T13:18:00.000-07:00

یک تعدادی مرد هستند، بنده میخواهم بیافکنم. شراب اون تیپی خدمتتون هست؟

2011-02-01T23:09:00.004-07:00

(1) Transparency is not always an illusion. Sometimes, most times, it is, but not always. There are many variables involved. One's extroversion, the other's intuitive skills, their familiarity to each other. You need to have one or two people like that in your life, who can read you, even if it's through a text message, to know it's possible.

One last variable is that, they need to care enough about you, to learn "you" and how to read you. And if it's mutual, then I will call that a "friendship". A friend is not someone who necessarily agrees with you, but is someone who can tell you what you are and what you need, when you can't think straight.

(2) A very typical date [and why they don't ever work, should be transparent!]

- Do you consider yourself a person with many friends?

- Yes, I guess so.

- How would you explain that?

- I never get bored, I will find friends who are doing something whenever I want to.

- Friends? how do you define a "friend"?

- People I hang out with.

- How about close friends?

- Ummm,... [confused smile] people I can connect with at a deeper level.

- What's deep?

- Take Seth for example, we go climbing together four times a week, we have a lot of fun. He is also an engineer, so we connect at that level too. We view engineering from the same perspective.

- [pause, grin] This is the first time tonight, you sound like an American.

- [uncomfortable laughter] Yeah? what's your definition of friendship?

- I won't tell you, the envy will kill you.

PS: I know I'm not being very nice or forgiving, but that's my prerogative and I'm tired. Very very tired and unenthusiastic.

PPS: Like Sumire from Sputnik sweetheart, I write to understand who I am. I need to understand who I am, because I don't know.

2011-01-31T13:50:00.002-07:00

جو گیر شدن داره این ویدیو. اشک ریختن داره این ویدیو. شرمنده شدن داره این ویدیو. می‌تونم تصور کنم که بعد از تظاهرات جلوی سفارت ایران و جواب وزیر مطبوعات افغانستان که گفته بود کابل تهران نیست مردم حق برگزاری اجتماعات و اعتراض دارند، یک عده افغان به خودشون می‌گن، ‌حالا که اینطوره ما به جای مردم ایران هم اعتراض می‌کنیم به اعدام‌ها.

عکس بچه‌های ما رو دستشون گرفتند، ‌ نوشتند ما با شماییم. دستشون رو می‌بوسم.

جو گیر شدن برای همچین چیزی کاملا مباحه. این رو هم من اینجا گذاشتم که این جو هیچوقت فراموشم نشه. خبر ملعونان بی بی سی رو هم همینطور!!

The end of the world

2011-01-30T23:48:00.003-07:00

I dreamed. Dreamed that it was the end of the world. I was watching the sky, full of bright stars, so bright it had lit up the meadow. The grass was glowing green and I was gazing at the stars, moving and coming together, rotating in an inward spiral, like rewinding a fully grown fractal back to its origin, like a fully grown rose, deblooming.

And it was beautiful. The most astonishing and amazing scene I have ever seen in my life. And in spite of knowing that we were eventually going to debloom too, I was happy and calm, and only admiring the beauty.

I called my dad and said I wish I could be there with them but I don't think I will make it in time. But we'll see eachother soon anyway. When the world comes to an end.

I called you and said "look outside". You said you were busy. "But the world is comig to an end!" you frowned and hung up. "What a pity", I thought. "I could have made it in time to you.

Published with Blogger-droid v1.6.5

2011-01-26T16:30:00.001-07:00

"I am reduced to a thing that wants Virginia."

2011-01-25T04:51:00.001-07:00

C'est le temps que t'as perdu pour ta rose qui fait ta rose si importante.

2011-01-24T01:42:00.002-07:00

When people tell me I got guts, I want to ask them where they see it exactly? because I can not find my guts when I need it.

2011-01-24T00:56:00.002-07:00

I'm not shameless, I'm just tired of being ashamed. My shame buttons are touched so often, they have lost all sense, they're numb. That's all.

هنوز هم بارون میاد جر جر

2011-01-24T00:20:00.002-07:00

2011-01-22T14:38:00.002-07:00

موراکامی،‌ خودش میگه وقتی که داره کتاب مینویسه هر روز ساعت نه شب میخوابه چهار صبح بلند میشه، روزی ده کیلومتر میدوه و دو کیلومتر شنا میکنه. بعد یه چیزهایی مینویسه این حیوون که چندین روز آدم رو از زندگی میندازه. خوب مرض داره دیگه.

An unsuccessful self-treatment of writer's block

2011-01-22T14:35:00.001-07:00

اندکی هذیوون

2011-01-18T13:10:00.003-07:00

- از همه جا بی خبرم.

- هنوز برام سواله،‌ چه شد اون تویی که باید از من تو را عاشقم میموند؟ عشق را به قرینه ی خودخواهی و تو را به قرینه ی حماقت حذف کردی و تنها من ت مانده بود و منت ش. تویی که انگار عاشق ترین مرد جهان بودی؟ حالا با اون خاطره ی «توهمِ معشوق واقع شدن» چه کنم؟

- دست به من نزن. جای دستهات،‌ جای انگشتهات،‌ هنوز روی پوستم میسوزه. بزن به چاک.

- پسرکی در خیابان دست در گردنبدم انداخت. التماس میکرد. گردنبدم را میخواست. گردنبدم. آی آی آی گردنبدم. گردنبد پدری. گردنبدی که پدر در دستم گذاشت.

- ناخن هایم را کوتاه میکنم. پیانو،‌ پیانو، پیانو. این بار چه آهنگی رو حفظ کنم؟ شوپن میطلبه، مازورکا میطلبه. این مازورکا رو میطلبه.

2011-01-17T19:24:00.003-07:00

داستان، داستانی که به پایان رسید، داستان خو گرفتن به یک خیال بود. خو گرفته بودن من به خیال تو،‌ بدون حضور خودم. در خیال فقط تو بودی. تویی که وجود نداشتی. خیالی که کمی طعم واقعیت میداد. طعم اون واقعیتی که در لحظه ای گذرا حس ش کردم. واقعیت اون چیزی که تو قایمش کردی و من دیدم. من دیدم. من دیدم.

کرخ شده م. میخوام قبل از اینکه یادم بره همه چیز رو بنویسم. همه چیز رو. اون چیزی که آدم رو کرخ میکنه. اون چیزی که گوشه ی چشم آدم رو میپرونه.

2011-01-12T17:59:00.001-07:00

این کتاب شاهکاره. کامنت دیگه ای ندارم.

2011-01-08T13:19:00.002-07:00

I know a secret, I know a terrible secret, ...
I learned about it by accident, I didn't want to know it, I was not even given a choice.

I don't remember if I've ever had a secret like this in my life.
It's painful, and I can not do anything about it because it's not mine.

2010-12-31T21:21:00.002-07:00

I remember the day I learned the word "nostalgia".
And I remember the day I felt it first, the day it was hurtful, and it was before I learned the word for it,

I was never good with words, in spite of what others thought, think.

And it gets so late so soon.
And it always gets so late so soon.

2010-12-31T21:17:00.001-07:00

برف می بارد به روی خار و خاراسنگ

کوه ها خاموش

دره ها دلتنگ

راه ها چشم انتظار کاروانی با صدای زنگ.

آري آري زندگي زيباست.

2010-12-31T20:56:00.003-07:00

I finally have a new year's resolution. I will not love anyone but my family and myself. I will be a selfish snob. I will not care, and will not spend any of my valuable time for others. I will be unforgiving. I will not care for ethics. I will not fall in love.

I will seriously try to see if I can pull off "asshole",

2010-12-26T03:46:00.002-07:00

ما میگیم داداش شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش

داداش میگه آبجی جاش بگوآنکه بی باده کند جان مرا مست، کجاست

اما من که واسه خودم نمیخوام که :-)

2010-12-23T02:52:00.002-07:00

The scariest roller coaster in the park, you know it's mostly safe, you know it's very scary. It takes courage to be in it, but it’s a damn fucking lonely ride.

2010-12-21T23:40:00.004-07:00

I like to write, I like to write a lot, I particularly like to type my writings. I like how my keyboard sounds, and I like the movement of my hands on the keyboard. It's like playing the piano and expressing yourself in an unambiguous way. But a piece of writing is still an ambiguous entity wrapped in a cover of fake feeling of clarity that words give. This one for example, is vague and ambiguous, because all I'm actually trying to say is that I like to write but I don't. I keep thinking about it, I even write the words, the sentences, paragraphs, chapters, books in my head and rarely write them down. Even this one for example, is very vague and very ambiguous, because all that is actually in my head is that why I can't even utter the words in my head? All I'm trying to say is ... am I trapped again? in an idea that is very very very wrong?
All I want to hear myself say is, I want to hear his voice, his voice is beautiful. In sadness, shyness, excitement, happiness, being serious,... it's beautiful. His voice, his smile, his laughter, is beautiful. I don't want him, I just want to be close to him, only geographically speaking.

دکترا با اعمال شاقه

2010-11-29T04:15:00.003-07:00

دو نکته:
یک اینکه این ویکیلیکز زندگی و تز واس ما نگذاشته!‌ آقا درش رو تخته کنید ما ظرفیتش رو نداریم. نگرانم وسط نوشتن این تز کلمات ناگوار از انگشتانم بیرون آمده باشد.
دو هم اینکه آقا یا خانم عزیز که از نیروهای مسلح آمریکا از وسط اقیانوس آرام مرتب به وبلاگ ما سر میزنید، جان مادرت یک چشمکی یک چیزی بزن، چنان عرق سردی بر شقیقه ی ما مینشیند هر بار آدرس شما رو اون وسط هیت ها میبینیم که کلا از نوشتن پشیمون میشیم.

پس نوشت نکته ی دو اینه که من از جماعت اطلاعاتی ایران کمتر میترسم تا از این آمریکایی های بیشرف! اونا پفیوزن ادعاشونم نمیشه، بعد هم عشق وطن و قهرمانی و از این حرفهایی گفتن. این وریا با آدم شوخی ندارن!
همچنان پس نوشت، یه دفعه دیدیم گرفتن و گم و گور شدیم، فوقش میافته گردن طرف خودی. حالا که فکر میکنم خیالی هم نیست، بگیرید، بزنید، ببرید!

این ترورا چی میگه؟ نیما رو چرا گرفتین، ما یه دکتر خواستیم بشیم ها.

2010-11-15T18:10:00.003-07:00

کدام درختی میتواند شاخه هایش را به باد بسپرد،

پیش از آنکه ریشه هایش را خاک در آغوش گرفته باشد؟

2010-11-15T17:49:00.000-07:00

س‌ال‌ِ بَد
سال‌ِ باد
سال‌ِ اشک
‌سال‌ِ شک
‌سال‌ِ اشک‌ِ پروین
‌سال‌ِ خون‌ سهراب

2010-11-15T17:47:00.002-07:00

هيچ‌ يکى‌ سخنى‌ نگفتند
نه‌ ميزبان‌ و نه‌ ميهمان‌ و
نه‌ گل‌هاى‌ داودى‌.

2010-11-15T17:35:00.001-07:00

کسکشا اینو ببینید

2010-11-11T22:50:00.002-07:00

یکی از چیزهایی که دوست داشتم در من به مادربزرگ پدریم رفته باشه مهارت در آش پزی است و منظور از آش پزی همان پختن آش است! دارم به این نتیجه میرسم که رفته. آن چیز دیگری که مادربزرگ پدری خیلی دارد و بر حسب اتفاق مادربزرگ مادری اصلا این یکی را ندارد توانایی حواله دادن چیزها و کسانی که سر ناسازگاری دارند به تخم و ماتحت و درک است!‌ حالا عجالتا ما اعصاب که نداریم آش میپزیم ببینیم به کجا میرسه موضوع.

در ضمن یارو پسره تو هارد کندی خیلی سکسی ه. یکی از اونا لطفا ما اعصاب نداشتگی مان را به روشهای مختلفی سرش خالی کنیم. مرسی.

2010-11-11T22:49:00.001-07:00

آی ای هوسهای شیطانی،‌آی ای شیطان، آی، هوس شیطانی به سرم زده!

2010-11-10T23:21:00.001-07:00

چیزهایی که شاخ و دم دارند تعدادشون از چیزهایی که شاخ و دم ندارند خیلی کمتره، به این مساله همیشه دقت داشته باشید.

2010-11-03T00:33:00.001-06:00

It gets better for gays, it doesn't get better for weirdos. period.

2010-11-02T23:58:00.001-06:00

If I were a witch, I would have no shame in using my powers, but I'm not.
She, however, I'm sure is some sort of a witch, why else would everyone love and respects her so much? She used to be religious, during the revolution she became a religious intellectual, now 30 years later she's just a bizarre kind of an intellectual, She says Marx probably had aspergers syndrome, the classical democracy destroys mobilization, Nietzche is dead and God just never was alive to begin with. I say viva la revoluation and go to sleep.

2010-11-02T23:55:00.001-06:00

"I don't want what I need, I want something beautiful"

2010-11-01T21:12:00.001-06:00

This cafe you see, it's closed. it's been closed for a thousand years,
It's just full of imaginary people, imaginary people talking to their own imaginary friends. Disappearing by the end of the day, going back to their imaginary homes.
But it's still a nice place, if you like it too you should go and like it on facebook.

2010-11-01T18:33:00.001-06:00

They killed Behbood, it was a year ago, remember that?

2010-10-18T14:54:00.000-06:00

این کافه که میبینید هزاران ساله که تعطیله.

2010-10-18T14:53:00.000-06:00

"If we affirm one single moment, we thus affirm not only ourselves but all existence. For nothing is self-sufficient, neither in ourselves nor in things: and if our soul has trembled with happiness and sounded like a harpstring just once, all eternity was needed to produce this one event - and in this single moment of affirmation all eternity was called good, redeemed, justified, and affirmed"

-Nietzsche

2010-10-18T00:49:00.001-06:00

Ok, it's official, for the first time ever, I want to start over!

2010-10-14T18:23:00.002-06:00

Te maldigo para que no puedas llorar

Que tu corazon se vuelva piedra

Que tu alma pierda su alegria

A la vez que mi cuerpo emvejece

2010-10-12T17:56:00.003-06:00

Happiness is listening to Du Pre playing Elgar on a rainy day in a crowded coffee shop

2010-10-04T19:38:00.002-06:00

My body's very high maintenance, I've been taking good care of it, I take it out to the gym and running all the time, I feed it well, I dress it well, and it freaks out on me, what the hell? I guess it wants to be in close proximity to my worries that I have put in the closet for a while,

I know I know I know I know I know I know, ...

PS: A few days back, somebody said what would you do if you were not afraid? it was guitarist on stage, not that he expected an answer, but what immediately came to my mind was, I would have a child. I'm afraid I won't be able to provide for a child. then I thought, if the question was what would you do if you had a lot of money my answer would have been Travel and relax! Go figure!

2010-09-25T17:18:00.002-06:00

Two things I want to have the most in the world right now and the two things I definitely should not have in the world right now, are the same. A good DSLR and a new flute!

and maybe, maybe, what I need the most but I want the least is a "coin operated boy"!

2010-09-22T20:35:00.001-06:00

Is it the fall equinox? because I'm definitely not on my period!

Victims of a coincidence

2010-09-21T16:14:00.001-06:00

Through Sara Bafte: 30 years ago, on September 22 an 8 year war started that changed our lives forever. To the memories of our childhood lost in the bomb shelters, all those dark nights filled with explosions and "red alarms" which meant Iraqi bombers were flying above our heads... And to the memories of all the victims of war.

2010-09-20T18:15:00.002-06:00

Wind is my full moon and it's all Forough's fault!

2010-09-19T18:33:00.004-06:00

She wrote me a poem, on a piece of torn paper, on a night we were leaving her alone, and she would not be there to make magic, with sound, noise and her colors and her toys. The girl that does not say much but can see the corner of your soul and eyes, eyes, eyes, big love-crumbs.

PS:
i like my body when it is with your
body. It is so quite new a thing.
Muscles better and nerves more.
i like your body. i like what it does,
i like its hows. i like to feel the spine
of your body and its bones, and the trembling
-firm-smooth ness and which i will
again and again and again
kiss, i like kissing this and that of you,
i like, slowly stroking the, shocking fuzz
of your electric fur, and what-is-it comes
over parting flesh ... And eyes big love-crumbs,

and possibly i like the thrill

of under me you so quite new

E. E. Cummings

2010-09-16T16:17:00.002-06:00

It's so funny how even my personal history repeats itself too.

Mon enfance passa

2010-09-15T21:05:00.002-06:00

Where is your smile, I wondered, as you were walking down the stairs, holding a little girl's hand in your hand. A girl I didn't know, with the same curly hair as yours, staring at what was ahead, at what there was not, just like you were. Trying to walk down the stairs in perfect synchrony and one couldn't see the trying in your faces, you would not slow down or speed up, trying was in the paleness in your thumbs, squeezing the girl's hand, forcing her to adjust.

I watched you patiently, taking a million steps towards my table. You took a glance as you were sitting down, the girl staring at me, with a hint of curiosity and you, emotionless, expressionless, mute. Where is your smile? I wondered again.

The only thing reassuring me that time had not stopped was the shadow of the tree we were sitting under, moving as time passed. But I had not yet finished even one page of my book, the girl I didn't know hadn't taken her stare off me, why wouldn't she go and play? why didn't I say a word? where did you disapear to so suddenly?

Tonight, the little girl whom I don't know, who is not talking, is sleeping on the floor, still staring, such a heavy look that can wake you up from the deepest sleep, the eyes, and the smile, and I am the closest thing there is to crazy.

Don't try

2010-09-14T16:01:00.000-06:00

"Somebody at one of these places [...] asked me: "What do you do? How do you write, create?" You don't, I told them. You don't try. That's very important: not to try, either for Cadillacs, creation or immortality. You wait, and if nothing happens, you wait some more. It's like a bug high on the wall. You wait for it to come to you. When it gets close enough you reach out, slap out and kill it. Or if you like its looks you make a pet out of it." Charles Bukowski

Farnoosh Fasihi told me this when I was 12, I didn't quite get it, so I stopped writing music all together, but I completely agree now!

2010-09-11T17:21:00.002-06:00

I don't wanna grow up either, but I wish Tom Waits did, I want him as my uncle (and Leonard Cohen as my grandpa! of course) and that's a childish thing to say so I guess I have accomplished not-growing-up so far!

2010-09-07T18:44:00.004-06:00

Few minutes ago, I found my first strand of grey hair,... I thought I was genetically prone against early grey hair, since my mom only had two when she turned 50! oh life ...

one could say it's not that early! I'm twenty eight years old. twenty eight, years, old!

2010-09-05T16:55:00.008-06:00

این ها تیترهایی از بالاترین ه به مناسبت خبر یا شایعه ی سکته ی مغزی جنتی و همانا سه نکته در آن نهفته است. یک اینکه ازدیدن خلاقیت و حس طنز بر و بچ بسیار لذت می برم، دو اینکه به هوش باشید یه جوری زندگی کنید اینطوری ضایع نشید. سه اینکه با جمع کردن اینها یک جا، با دوز بالا، امید است اگه حاج آقا جان سالم به در برد، با دیدن اینها انشالله سکته بعدی رو هم بزنن.

آخرین خبر: کما به ایت الله جنتی رفت

در پی شایعه مرگ احمد جنتی در جهنم حالت فوق العاده اعلام شد!

اولین بیانیه ی جنتی پس از مرگ: اقدام ددمیشنای ، ددمنیشینه ، ددمنشنای خداوند را محکوم می‌نمائیم !

عزرائیل دلاور / برس به داد ملت

روش پخت شیرینی کشمشی (به مناسبت انقراض جنتی!)

جنتي رفته تو کما، در روش قفل شده، نمی‌تونه بیاد بیرون

صدای من رو مستقیم از حد فاصل این دنیا و درک می‌‌شنید، گزارش مستقیم: عزرائیل ۱:جنتی ۲ تا دقیقه ی ۷۳ .به گفته ی کارشناسان این آخرین فرصت برای عزرائیل است

آخرین خبر از برزخ :عزرائیل میگوید برای گرفتن جانش نیاز به 20 کیلو اورانیوم 100% هست

پزشکان بیماری جنتی را تشخیص دادند: یبوست در افکار، اسهال در گفتار.

اعلام نگرانی شدید دانشمندان از مرگ جنتی ; تنها بازمانده نسل دایناسورها در حال نابودی

پس از پیروزی نفس گیر امشب ، عزراییل برای همیشه از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد

کارت تبریک "عزراییل دوستت دارم" به مناسبت وضعیت رو به مرگ جنتی قاتل

تا اين لحظه پزشكان در حال جستجوي مغز جنتي براي عمل جراحي هستند

جنتی برای جراحی پلاستیک راهی بیمارستان شده چرا شایعه میکنید؟

درخواست ارسال نیروهای کمکی برای عزرائیل

با مرگ جنتی میانگین سنی شورای نگهبان 50 سال کاهش یافت!

برزخ نیوز : با ورود جنتی به برزخ و برپایی اولین نماز جماعت با امت حزب الله درگیر در برزخ ، وی در خطبه های خود به ارواح حزب الله پرده از دریافت یک میلیارد حوری توسط خداوند برای توطئه علیه مرگ وی از جانب شیطان برداشت . وی همچنین مدعی شد قرار هست ۵۰ میلیارد حوری دیگر نیز پس از ورود وی به جهنم میان بهشتیان از سوی شیطان توزیع گردد

2010-09-02T20:47:00.002-06:00

Some conscience-aches never heal, even long after you've been forgiven. Maybe it's the regret that feels like a burden on your conscience, I don't know. I hope all her dreams come true, all the same.

میفرمایند که

2010-09-01T18:20:00.002-06:00

We are ruins within ruins
On every corner a gladiator is begging for another century
When no one cut your tongue to know nothing and to know it all
To be both the animal and god

2010-08-29T19:18:00.002-06:00

Some poets make me feel very, very uncomfortable, especially the ones who read their poem titled "F*** Me" two inches from my face!
I don't care what they call themselves but there was nothing poetic about that piece of writing. Not even erotic! dude, can't a girl be left alone to study in a coffee shop?

در باب طرح تحکیم بنیان خانواده

2010-08-28T19:16:00.007-06:00

"She tells him not about herself effectively cheating on him, but about fantasizing making with a naval officer in a hotel, so on and so on. The entire film is his desperate attempt to catch up with her fantasy, which ends in a failure. Many people don't like, in that mysterious rich people's costume party where they meet for their orgies, the big orgy, they complain this orgy is aseptic, totally unattractive without erotic tangent, but I think that's the point. this utter impotence of male fantasizing. The film is the story of how the male fantasy can not catch up with the feminine fantasy. Of how there is too much desire in the feminine fantasy and how this is a treat to male identity."

From "A pervert's guide to cinema" by Slavoj Zizek, on the movie "Eyes wide shut"

ژیژک اینجا آنالیز میکنه میگه ریشه ی چت زدن اون شازده چی بود اما مشکل من با اون اصل هویت مردانه ست. هویتی که جوری تعریف شده که به جای اینکه شیفته ی رویای زنانه بشه،‌ احساس میکنه باید مقابله به مثل بکنه. قرنها زنها زیر میزی مردها رو آنالیز کرده ند، قلقشون دستشون اومده و با هزار جور بازی، بدون لخت کردن آقایون، جلوی بر خوردن به هویتشون رو گرفتن تا در نهایت به یک قسمتی از چیزهایی که میخواستند برسند. زنهای نسل جدیدتر دیگه این جور حرفهای مفت و زور تو کتشون نمیره، حالا یکی و احتمالا یک جماعتی از نسوان باید بیاد این نسل قدیم و جدید مردهایی رو که با توهم بزرگ شده ند رو از خواب بیدار کنه. مردهایی که هویت شون رو اشتباهی تعریف کرده ند. تا این مساله هم حل نشه اینها همینطور برای تثبیت هویت در خطرشون دست و پا خواهند زد. حالا ما در این دوره ی قحط الرجال یک جامعه شناس و روانشناس خبره و هنرمند میخوایم که راه حل ارائه بده. من اگر دستم میرسید میرفتم و مطالعه ی میدانی میکردم از زنهای چندین نسل پیش در مورد تکنیک های کنترل و مدیریت شوهر و شوهرداری تا کاملا به سبک اصلاحات قدم به قدم آقایون رو درمان کرد و از یک جایی هم شروع کرد که خیلی دردشون نیاد. (میدونم خیلی دارم خشن مینویسم، اما مریضم، تب دارم، ساعت هم سه صبحه! دیل ویت ایت!)

اول این فیلم ژیژک میگه، سینما برای این نیست که طلب و آرزوی کسی رو برآورده کنه، کار سینما اینه که یاد بده چه طور طلب کنید. بلکه م نسخه ی درمان این ها یک مجموعه فیلم باشه.

خلاصه اینکه، نه جناب کوچک زاده، قضیه فقط لذت نیست. شعورت نمیرسه الکی خواهر و مادرت رو تعارف نکن و با اسم تحکیم بنیان خانواده روش گذاشتن الکی سر ما منت نگذار.

2010-08-28T00:48:00.003-06:00

The wold is too small to be able to find any lost love in there,
Nobody gets lost here.
Just as easy that they have appeared, people,
pack their baggages, and disappear, one in the fog, one in the mist, one in the wind,
and the cruelest disappears in the snow, ...

What remains is their footsteps,
and a memory, that once in a while, blows your curtains like the early morning breeze.

2010-08-28T00:17:00.001-06:00

در گلستانه چه بوی چمنی می آمد.

2010-08-24T16:57:00.005-06:00

برای فراموش کردن یک رویداد، باید نخست تمام نیرویمان را به کار بگیریم تا آن رویداد را کاملا به یاد بیاوریم. مفهوم مقابل هستی، نه عدم، بلکه پایداری ست: آن چه وجود ندارد به پایداری ادامه می دهد و برای رسیدن به هستی تلاش می کند.

در راستای اینکه دیشب خواب دیدم حامله م بچه لگد میزنه و ابراز وجود میکنه و یک بچه هم در بغلمه. خیلی غریب بود، اما هیچ احساس بدی نداشتم. نه ناراحتی، نه اضطرابی، ... توی خواب که به تعبیر فرویدیش فکر نمیکردم، اما تعبیرش هم بد نیست.

نه چندان در همین راستا ولی اسم این جوجو لوین ه. وسط زمین رقص در حال گریه یافتنمش اما بعدش خیلی به هردومون خوش گذشت :(

آخر پست مدرنیستم در هپروت

2010-08-23T17:25:00.004-06:00

راه حل مهندسی برای اینکه دل آدم جنده نشه اینه که جسمش جنده بشه.

راه حل های مهندسی همیشه وسط کار ترتیب یک عده ای رو میدن. از این بابت که همیشه یک جای کارشون میلنگه، از این بابت که مهندسی ن. از این بابت که مهندسین کشف همه ی متغیرهای محیطی رو یاد نمیگیرن. سر و کارشون که با تقریب باشه بالاخره یک موقعی اهمیتش رو میفهمن، اما باز لزوما یاد نمیگیرن، فوقش می افتند به افسردگی وجودی که اون هم دردی از کسی دوا نمیکنه. آدم خوبه پازیتیویسم ش در همون حد د٬م بمونه.

آخر و عاقبت اینجور مهندسی های لوکال، گلوبال وارمینگه. به عبارتی فاجعه، به عبارتی آی سوپر ایگوی زیبا چهر، پریا، ریدی، بادا که دستانت از سر ما برداشته شود.

یعنی میخوام ها،‌ نمیتونم، یه بنده خدایی گفت مهندس بشو نیستی،‌ بیاد ببینه چه مهندسی میکنم واسه خودم!

راستی این عرفان که میگن چیه؟ ما که داشتیم میرفتیم طبقه چهارم چی شد اینطوری شد؟ اون موقع که واسمون میخوندن یواش برو نخوری زمین از پله های زیر زمین گوش ندادیم دیگه، گوش ندادیم.

2010-08-23T17:24:00.006-06:00

I`m in love with my lust

Burning angel wings to dust

I wish I had your angel tonight